Цевките за транспорт на природен гас се инсталираат под земја, на строго регулирана длабочина утврдена со законски прописи (обично околу 0,8-1,2 метри, во зависност од типот на теренот и локалните стандарди), што значително го намалува ризикот од оштетување. Неконтролирано испуштање на гасот во атмосферата е исклучително ретко и се случува само во екстремни сценарија, како природни катастрофи или сериозни градежни инцидент. Затоа, доследното спроведување на безбедносните мерки во зоната околу гасоводот е од суштинско значење за одржување на целосната сигурност на системот, заштитата на животната средина и здравјето на луѓето во околината. Овие мерки вклучуваат забрана за ископување без претходно одобрување, ознаки на теренот и редовни инспекции.
Природниот гас, кој главно се состои од метан, е природно безбоен, без мирис и без вкус, што го прави невидлив за човековите сетила. За да се открие навреме, производителите му додаваат одорант (на пр. тетрахидратиофен или меркаптани), миризлива хемиска супстанца со силен мирис на сулфур. Ова овозможува детекција уште при концентрации од околу 1/5 од долната граница на експлозивност, давајќи доволно време за евакуација и интервенција.
Со правилна инсталација, одржување и употреба според упатствата, природниот гас е целосно безбеден и не претставува директна опасност за човечкото здравје, животните или екосистемот – напротив, тој е почиста алтернатива на другите фосилни горива. Сепак, потенцијалните ризици произлегуваат од човечки грешки или дефекти: неисправни гасни уреди (бојлери, шпоретови), запуштени или оштетени оџаци, или недоволен приток на воздух за целосно согорување можат да доведат до сериозни инциденти како гушење, труење со јаглерод моноксид или експлозија. Редовните проверки од сертифицирани техничари се задолжителни за превенција.
Гушење: Ова се случува кога природниот гас го заменува кислородот во затворен простор, намалувајќи ја неговата концентрација под 19,5% (нормално е околу 21%). Концентрации на гас под 5% по волумен се безопасни и не влијаат врз организмот, но над тој праг – особено над 10-12% – доаѓа до хипоксија, предизвикувајќи вртоглавица, губење на свест и во краен случај смрт. Симптомите се слични на алкохолно опивање, па затоа вентилацијата е клучна.
Труење: Не е директно од гасот (кој не е токсичен), туку од некомплетно согорување при дефектна опрема. Тогаш се ослободува јаглерод моноксид (CO), безбоен гас што се врзува за хемоглобинот 200 пати посилно од кислородот, предизвикувајќи главоболка, гадење, конфузија и фатални исходи. Детектори за CO се препорачуваат во секое домаќинство со гас.
Експлозивност: Природниот гас е класифициран како експлозивен бидејќи со воздухот создава запаливи мешавини во тесен опсег: од долната граница (Ld = 5 вол% метан во воздухот) до горната (Lg = 15 вол%). Под Ld нема експлозија; над Lg, мешавината е премногу богата со гас за да гори. Експлозијата бара и извор на запалување (искра, отворен пламен).
Температура на запалување: Ова е минималната температура при која стехиометриската мешавина (идеална пропорција гас-воздух за целосно согорување) се самозапалува без надворешен извор. За природен гас, таа се движи од 595 до 645°C, во зависност од точниот хемиски состав (процент на метан, етан итн.) и притисокот. Гори со чистиот син пламен, ослободувајќи помалку чад од другите горива.
Во ЈПЕД Струмица “Гас Струмица”, заштитата се реализира систематски преку детални планови за редовно и превентивно одржување на гасоводот, станици и придружни објекти, како и 24/7 надзор. Системот е опремен со напредни сигурносни уреди – автоматски вентили за прекин на доводот, сензори за истекување, детектори за притисок и далечинско управување – кои се активираат веднаш при аномалии, спречувајќи или драстично намалувајќи ги штетите од потенцијални инциденти.